Kennismaking met de Fujifilm X-T2

Waarom schrijf ik deze blog?

 

 

Nieuwsgierigheid is een typische menselijke eigenschap, en in feite is dat een goede menselijke eigenschap want hierdoor is er progressie, maken we vooruitgang, verbeteren we onze situatie. We worden nu geconfronteerd met het feit dat vooruitgang niet eindeloos kan verder gaan maar dat vooruitgang vanaf een zeker punt omslaat in zelfdestructie, denk aan een rollercoaster die zijn hoogste punt bereikt heeft en zich dan in de diepte stort….. Het is geenszins mijn bedoeling om een filosofisch betoog op te zetten over de teloorgang van het klimaat en nog minder om te gaan doemdenken. 

 

Terug naar mijn nieuwsgierigheid. Ik fotografeer maar ik ben geen geschoolde beroepsfotograaf. Ik fotografeer als hobby, maar ik neem mijn hobby wel ernstig op. Hiermee bedoel ik dat ik de toestellen waarmee ik werk zo goed mogelijk wil leren kennen en beheersen. Telkens ik een nieuw toestel koop, wil ik het hele menu begrijpen en weten waarvoor elke instelling dient en welke instelling men best kan kiezen in welke situatie. De boekenreeks: Mastering the….(vul uw cameratype maar in), is voor mij een aanbevelenswaardige hulp. De reeks wordt uitgegeven door Rocky Nook-Nikonians Press (www.rockynook.com). Deze reeks omvat ook titels over andere cameramerken en niet alleen over Nikons. Ik heb van iedere Nikon die ik bezit (en bezat) het betreffende boek doorgenomen en heb hier zeer veel uit geleerd. Om uw Nikon te beheersen kan ik ook de Nikon School in Brussel (www.nikon-school.be/nl/) zeer warm aanbevelen. Te veel fotoamateurs kopen een behoorlijk performant en duur toestel zonder dan te weten wat men ermee kan. Leer het ten volle te benutten is een goede raad die ik iedereen wil meegeven. 

 

Zoals je intussen al vernomen hebt ben ik een Nikonian in het bezit van 2 Nikon Full Frame camera’s, namelijk een D800 en een D750. En ik ben niet verlegen om te zeggen dat ik uiterst tevreden ben met deze toestellen, zowel wat betreft het gebruik als de beeldkwaliteit. (Of anderen mijn beelden goed vinden laat ik in het midden). Het zijn voor mij echte werkpaarden die mij nooit in de steek laten en die mij kwalitatief excellente beelden opleveren als ik ze maar juist instel. 

 

En hier gaat het nou om: tot mijn ontzetting zag ik een aantal jaren geleden de ene na de andere gerenommeerde professionele fotograaf in het lang en het breed in de social media uitpakken dat hij/zij het ware licht gevonden had en hij/zij zijn Full Frames te koop stelde want dat hij/zij in de toekomst zijn hart verpand had aan merk X. Was ist los????vraag ik mij dan af. Wat is er plots mis met je FF waarover je zo lyrisch kon uitpakken over het dynamisch bereik en de hoge ISO-waarden en de super-ruisonderdrukking, etc….. Doet die nieuwe camera dat dan allemaal plots  zooooveel beter??? En dat was dan heel vaak een mirrorless camera, waarmee ik niet wil zeggen dat deze camera’s per definitie minderwaardig zijn maar qua prijs en qua sensorgrootte toch niet te vergelijken met een Full frame. Het stoorde mij zodanig dat ik in een onbewaakt ogenblik deze post op Facebook gezet heb: 

Wat is er plots mis met onze FX-Nikons waar we allemaal zo fier op waren. Is er een virus uitgebroken waardoor onze beelden niet meer zo scherp zijn of onze sensors vol schimmel zitten? Hebben onze lenzen glaucoom of cataract ? Of is het gewoon een hype dat iedereen plots zo hoog oploopt met de mirrorless camera's, de Fujifilms en de Sony's en andere Olympussen,....? 

Is er een nieuw tijdperk in de fotografie aangebroken en wordt het tijd dat ik me ga herbronnen????? 

Graag jullie onomwonden mening en sorry als dit overkomt als een knuppel in een hoenderhok. Goed weekend gewenst!

Er kwamen wel heel wat reacties op maar toch was er niemand die zei dat de kwaliteit van de mirrorless camera’s de FF’s had voorbij gestoken. De eerlijkste en ook begrijpelijkste reacties waren die personen die het moe waren of ertegen op zagen om hun zware camera’s met dito lenzen mee op reis te nemen of op een daguitstap en dat ze zich wel konden neerleggen bij een beetje kwaliteitsverlies. En dat is nu net de situatie waarin ik ook verkeer, namelijk ik heb binnen enkele maanden (april 2017) een reis naar Nepal gepland en ik zie ertegen op om met 12 kg cameramateriaal rond te slepen en een tweede reden is dat ik meer zin krijg in street photography en dan is een mirrorless camera wel heel wat minder opzichtig. 

De uitnodiging van Shoot Magazine

 

De antwoorden die ik op Facebook gelezen had hadden mij gerustgesteld in die zin dat de meesten het deden als gewichtsbesparing en niet omwille van kwalitatieve redenen. Korte tijd later las ik in Shoot Magazine een uitnodiging voor een workshop van een half dag waarbij men al het mogelijke Fujifilm materiaal zou kunnen uitproberen. Deze kans liet ik natuurlijk niet koud worden. Ik deed dadelijk mijn aanvraag en enkele weken later kreeg ik bericht dat ik was uitverkozen om onder leiding van Tom Musseuw geïntroduceerd te worden in de wondere wereld van Fujifilm. Ik keek er echt naar uit. Als locatie had men Foundation Verbeke in Kemzeke gekozen, wat zich uitstekend leende voor deze kennismakingsdag. Ik moet eerlijk toegeven dat ik aan het einde van de dag met een zeer goed gevoel naar huis terugkeerde. Die toestellen zijn inderdaad zeer licht maar voelen toch toch zeer solide, het instellen van de toestellen verliep ook erg vlot. Als je op een halve dag 4 of 5  verschillende camera’s in telkens wisselende omstandigheden kan gebruiken dan zie je na het importeren dat je de ISO-waarde toch beter wat hoger had gezet of dat een hele reeks foto’s onscherp is omdat je met een veel te lange sluitertijd gewerkt hebt, etc…. Dus echt meesterwerken moet je daarvan niet verwachten. Maar ik had er een goed gevoel aan over gehouden en dat was het belangrijkste. Wat mij vooral opviel was dat de huidtexturen op de JPG’s in camera al erg “gepolijst” waren en weinig structuur vertoonden. Maar ik vond de kennismaking te kort om hieruit conclusies te trekken. 

 

Een volgende stap

 

Een paar weken later was ik aan het praten met een vriend, die zowel ervaring heeft met Nikon camera’s als met Fujifilm. Hij gaf me de raad om eens contact op te nemen met Foto Robyns in Sint-Truiden, hij zou een goed woordje voor mij doen zodat ik eens een X-T2 gedurende een weekend zou kunnen gebruiken. En zo gebeurde. Begin december mocht ik een X-T2 met een zoomlens XF 16-55mm F2.8 en een primelens XF 35mm F2.0 voor een paar dagen gebruiken. Wat heb ik er allemaal mee geshoot?

Vooraleer het toestel te gebruiken heb ik me door de handleiding geworsteld om me de instellingen wat eigen te maken. Dat verliep eigenlijk zonder problemen, door de retrostijl van het toestel staan de belangrijkste instellingswieltjes boven op het toestel en zijn heel gemakkelijk instelbaar. ISO-waarden links op het toestel en rechts de sluitersnelheden en de correcties, met dan de diafragmaring aan de lens. Je moet eigenlijk nooit zoeken. Ik zou bijna zeggen: lekker ouderwets. 

Ik had afspraken gemaakt met 3 modellen waarvan er uiteindelijk eentje (1) kwam opdagen. Dat gaf me de gelegenheid om ’s anderendaags in alle vroegte de berijmde natuur in te trekken en namiddag de camera te gaan uitproberen bij een echt Vlaamse sport: het veldrijden. Dus: modelfotografie met natuurlijk licht in de studio, de natuur om zijn koudebestendigheid uit te testen en tot slot de snelheidstest bij de sportopnames. 

 

Samenvattend moet ik zeggen dat het toestel me nooit teleurgesteld heeft, noch qua gebruiksgemak noch qua resultaten. 

Toch enkele slotbemerkingen:

 

  • bij de opnames van het veldrijden had ik ook mijn Nikon D750 meegenomen en ik moet toegeven dat ik voor de snelle actie toch graag naar mijn Nikon greep, de macht der gewoonte waarschijnlijk en ook omdat de Nikon met batterijgrip toch beter in de hand ligt dan de kleine Fujifilm, weliswaar zonder grip. Achteraf zag ik ook dat de resultaten bij hoge ISO-waarden bij de Nikon toch veel beter waren. Met de Nikon D750 kan men gerust tot 12800 ISO gaan zonder merkbare ruis waar het bij de Fujifilm toch ophield rond 3600 ISO. 
  • wat mij ook enorm opviel was het fijne geoliede gevoel dat je hebt als je de zoom- en scherpstelring hanteert. Bij een Nikon lens voelt dat toch veel “mechanischer” aan. 
  • men leest nogal wat negatieve opmerkingen over de batterij en inderdaad mirrorless camera’s verbruiken behoorlijk wat energie dan DSLR’s, maar ik moet toegeven dat ik nooit in de problemen gekomen ben, ook niet na 500 opnames. 
  • een prettige kennismaking was de EVF, de Electronic View Finder, en dan vooral dat je in je monitor je reële belichting kan zien, je ziet dus op voorhand of je beeld over- of onderbelicht is en niet aan pijltjes of wijzertjes maar het beeld past live aan als je de parameters verandert. 
  • een belangrijke vaststelling was dat de snelheid van de autofocus me nooit in de steek gelaten heeft, niet in S-modus (bij model) en ook niet bij het veldrijden in C-modus. De verschillende mogelijke presets maakten het kiezen evenwel niet gemakkelijker. 
  • High speed shooting was ook hoegenaamd geen probleem. 
  • andere bemerking is dat Capture One toch duidelijk beter omgaat met ruis en hoge ISO’s dan Lightroom.  
  • bij de modelopnames stond de camera ingesteld op “RAW-compressed”, dat was wel jammer want zo kon ik die opnames alleen in Lightroom importeren en niet in Capture One omdat die de gecomprimeerde Raw’s niet kon lezen. Voor de modelopnames had ik dan naast de Fujifilm ook een D800 gebruikt (met 85mm f1.8) en ook hier viel weer op dat Capture One duidelijk beter scoort in de verwerking van ruis en hoge ISO’s. 
  • Mijn slotconclusie is dan ook dat ik niet teleurgesteld ben in de resultaten van de Fujifilm als camera, allerminst zelfs; de X-T2 heeft mijn verwachtingen op de 3 terreinen overtroffen. Maar hij heeft, volgens mij, niet de kwaliteiten van mijn Nikons overtroffen.

Commentaar schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Patrick (zondag, 29 januari 2017 16:32)

    Ik kan het gevoel van kwaliteit bij de Nikon (en ongetwijfeld ook Canon) wel beamen. Maar ik hou het bij het reizen toch liever op mijn Fuji, ten voordele van mijn rug. En dan moet ik inderdaad een beetje kwaliteit inleveren. Een afweging die elkeen voor zich moet maken denk ik.

    Wel een leuke blog. Realistisch en toch stijlvol.

    mvg,
    Patrick

  • #2

    Stefan (maandag, 30 januari 2017 09:58)

    @Patrick: dat was inderdaad ook mijn uitgangspunt: een lichtere reiscamera te vinden, die kwalitatief een goed alternatief biedt naast mijn DSRL's. Ik ben inderdaad niet van plan om mijn Nikons van de hand te doen. Voor studio- en portretfotografie gaat er niets boven de Full Frame.....sorry ja er gaat toch iets boven, namelijk de mediumformaten.